Venezia - ein fantastisk by!

Turen var flott, heilt frå flyturen i solskinn over snødekte Alpar og vårt første glimt av den merkverdige byen gjennom flyvindauga .

Det blei morsomme og interesante dagar på tur med ni gråhåra lektorar (her representert ved sju av dei) og ditto fruer.

På stillas over Markusplassen mens vatnet flomma inn.

,

med lange og humørfylte måltid langs Canal Grande

bading i Adraterhavet, tur til "glassmesteren i Murano" og ikkje minst bursdagsfeiring på hotelltaket. Picnic i utgangspunktet, men med uniformert kalner som servert kaffi i sølvkanne. Min mest originale bursdag ever!

Flomalarm og enorme cruiseship. "Hjemme-hos"besøk hos hotelldirektøren og så litt handling. Smykker på jentene, mens det var gutane som kjøpte seg skinnjakker! Takk til Elisabeth og Mauritz som var suverene og lommekjende reiseleiarar og guidar!

Ein stor dag

Eg forstod egentleg ingenting av denne dåpen, eg, farfar og farmor!

Kan du forklara meg det, pappa?

Gamle Kvitsund-venner

Vi møttest, mimra og prøvde å finna oss tilhøyrarplassar i det "nye" amfiet på Kvitsund. Jammen var det mykje anna nytt også som dukka fram på vår rundtur med Åsa som guide. Ikkje minst er eg fornøgd med biblioteket sin stand og plassering! Takk for oss.

Heilt på (blå)bærtur!

Det var ein gong , ganske nyleg, fem Bømlajenter som planla ein skikkeleg bærtur i Telemarks skoger. Blåbær skulle det vera, for det er jo så sunt, og dessuten var det rette tida no i helga. Etter lange forhandlingar på hytta der me fordelte bærspann og bærplukkarar, samt støvlar etter beste evne, aksla på oss sekker med ekstra klær og mat og la innover mot Heivatn. Anne var igjen på hytta for å passa på vaniljesausen som stod klar til blåbærdesserten. Etter tre timar var me attende med våre 28 blåbær, ca. 35 villbringebær og resten (kanskje 100?) i umodne tyttebær. Aldri har eg sett lyngen så ublå!
Turen var jo fin, og etter store anstrengelser der me var i direkte kontakt med Helpdesk på Skotselv der Knut tura, fekk me skikkeleg dreis på grillen og grillmaten, og det blei ikkje berre dei enkle karbonadane de ser på bildet! Men kva med desserten som skulle vera det absolutte blåbærminimum? Jo, det er noko med Nøken kvinne, samt Man tager hva man haver......så på bildet ser de ein av våre lekre porsjonar. Det skulle bli ca. fem blåbær og sju bringebær til kvar. Dandert med vaniljekrem og sprø flak av marengs og mandler blei det vel berre lækkert?

Vel heime for eg rett på konsert med Kviteseidkunstnarar (bl.a. son til han med innflyttarbautaen), og der fekk eg med meg dette verset av Olav H. Hauge, som eg syns kunne passa bra som kommentar til laurdagskveldspraten.

Me siglar ikkje same havet, endå det ser so ut.
Grovt timber og jern på dekk, sand og sement i romet,
djupt ligg eg, seint sig eg, stampar i brottsjø, uler i skodde.
Du sigler i ein papirbåt, og draumen ber det blå seglet,
so linn er vinden, so var er bylgja.

Hodlonsjenter på vift!

Plutseleg dukka det opp to syskjebodn heimante, og dei ville til Vollen og drikka kaffe ved fjorden, og deretter på handel i småbutikkane. Slik blei det, og vel heime måtte me posera med generasjonsnetta våre. De ser vel at det er håndtak for barnebarn på sida? No er det ikkje fleire nett i den fargen på Vollen. Sandalane hadde me frå før! Men Ellen fekk seg også ny shorts, og Kirsten tigerskjorte (som ho ikkje har på seg). Grått og vått var det på utfarten vår, men utpå dagen skein det opp så me kunne ta ein enkel pakkeløsning til middag på terassen. Kjekt med uventa besøk!

Folk og dyr på sjø og land i juliferien

Så er juli 2010 historie.

Det kunne ha vore mange innlegg, og det første kunne heita Med farfar på sirkus. Farfar som ikkje fekk barnebarn med seg, men farmor fekk bli med og sjå på elefantane og hundane og klovnane og trapeskunstnarane og alt som var.
Eit anna innlegg kunne heita Hytteliv i med- og motgang. Der var motgangen mykje av teknisk, elektrisk og meterologisk art. Og så kunne eg ha lagt på eit lite PS der Torunn og Harald som æra oss med besøk blir gratulerte med 40 års bryllupsdag i dag! Det samme blir Solveig og Asle i Lier, og Nils og Marianne som er reist til Danmark for å feira. Agnar og Johanna har sju års bryllupsdag i morgon, men det er vel ikkje så mykje å skryta av, eller kva?Så var det Sørlandsferien som best år av mange deler, men ingen av dei er den tradisjonelle med kvite strender og bading og fisking. Først fekk me eit sterkt møte med Gabriel Scotts Kilden i Stavern kirke. Og deretter kaffe ved havet i Helgeroa før mekom til hytta i to-tida om natta. Seinare fekk endeleg farfar nokon til å visa seg dyrelivet i Kristiansand, dvs i Dyreparken. David blei betatt av dei og av gatemusikantane i Mandal, mens Rebekka koste seg på uterestaurant. Og den som vil sjå henne uten briller, men i fart, kan klikka her! Me har ynskt oss ein tur ut i Sørlands-skjærgarden med båt, og det fekk me med Harald og Anne-Mari. Ein sterk opplevelse; eg seier ikkje meir! Jo forresten, eg høyrde kronprinsen måtte trå til i redningsaksjon der ute i dag, så me får vel ringja våre venner og høyra om det står til liv…Etter suiten hos Harald og Anne -Mari var det ein defintiv nedtur i standard å ta inn på camping-hytta på Justøya bibelcamping. Omtrent halvparten så stor som annekset vårt, og der skulle det vera plass for fire til å sova og eta og koka og vaska opp med mer. Godt det var utever! Det blei mange mil i bil, og den delen kunne godt heita Kon-tiki, for flåten sin ferd følgde me på lydbok, så i går måtte me dra på Kontiki-museet der flåten låg, og der det var stint av utenlandske turistar.Mesteparten av juli har me faktisk heime i Asker, og eg har til og med vore på jobb. Men kaffi med venner har det også blitt tid til, og olsok blei det rømmegrøt på Kari og Ragnar sitt koselege kjøkken. Så no er det godt å vera heime igjen!

Rebekka er blitt stor jente, både når ho poserer ved strandkanten og heime i hagen. Det kan du sjå om du klikkar her

PS! Hadde redigert og flytta bilder uten at endringane kom med, så no får det bli som det er!

Juni-ferie i år

Ferien starta tidleg i juni år, og sidan gjekk me frå høgdepunkt til høgdepunkt. Først prøvde me oss som Oslo-guidar og vertar for Sarah og Lester, slektningar frå Chicago. To flotte dagar med byvandring, Grand Hotell, Frognerparken og Frognerseteren. Deretter bar det av stad med buss til pasjonsspel i Oberammergau, lengst sør i Tyskland. Dette spelet blir framført kvart tiande år i den vesle byen med 5000 innbyggjarar, og det har det blitt i meir enn 300 år. Det er byen si takk for at dei blei sparte for pest. Det var ikkje lov å fotografere inne etter at forestillingen hadde begynt. Derfor ser de berre deler av forsamlingen på ca. 5000 personar. Til saman kjem det ca. ein halv million i løpet av 2010 for å sjå det flotte spelet som var ein enorm opplevelse! Men turen hadde også andre kvalitetar. Bussen, som hadde mykje gildt menighetsfolk frå Asker med seg,
tok oss også til flotte byar som Salzburg, Mûnchen, Celle og Dinkelsbühl. Sightseeing, slottsbesøk og

mykje godt bord- og anna fellesskap.

Salzburg sett frå borga der Sound of Music er spela inn. Elles var det Mozart det meste dreidde seg om her.

Siste kvelden med festmiddag i Rådhuskjellaren i Celle. Lystig underholdning ved Evelyn og Kari. Og ingen kjem vel til å gløyma Karen sin beretning om parkeringsproblemer for ein ung s jåfør i Århus!

Fort heim for å feira trippel 60-årsdag med slekta frå Vestlandet. Veret var sånn passe, så me fekk ikkje samla oss så lenge i pausen at forsamlinga blei komplett eller konsentrert.
Me kom oss Jorda rundt på 80 dager, sjølv om begeistringa for stykket ikkje var så enorm. Bursdagslunsjen på Ekebergrestauranten var derimot av god kvalitet. Syns me!

Vidare vestover mot generasjonstreff og samling av dei fleste av far sine etterkommarar. Her ser vi gammal Peder med ung Peter, og dessuten stolt pappa Inge.

Me ventar fortsatt på Kjetil sine bilde av komplett forsamling. Vårt apparat blei ikkje med i trekninga om å blei eit av dei som onkel Hans skulle trykkja på. Her er eit utsnitt av dei som sat i ro ved langbordet som var dekka til 20. Det var ikkje lett å samla alle på eitt bilde! Sju barn frå fem år og nedover; deriblandt fire fødde siste året. Så kapasiteten både her og der blei maksimalt utnytta. Berre ut på "bakkjen" var det alltid god plass til å slange seg, rulle seg eller sparke fotball.

Jammen godt at Marte snart er skulejente. Her trener ho seg med reknepuslespelet som farmor og farfar kjøpte i Tyskland. Isak sitt med dinosaurer blei derimot ein utfordring for farfar, Anne Lise og onkel Hans. Og David sitt puslespel fekk ein knekk. Det er slikt som skjer!

Mandagen måtte me skifta fokus heilt. Då skulle me stå for nedsetjing av urna til Ingridmosto,a og me som aldri hadde vore med på slikt før ein gong! Men Knut blei seremonimeister, Bjørg Eli heldt tale, Paul hadde kopiert songar, onkel Per senka urna, Magnhild spadde over og alle song og sette ned roser .Rektig fint blei det til slutt. Og rosene som blei til rest fekk Marte og Isak sett ned på oldemor si grav.

Og til slutt fekk vi jammen ynskje Emilie velkommen til verden! Vårt sjette barnebarn var for ny til å bli med på slektstreff. Men akkurat passe gammal til å helsa på farmor og farfar heime hos mor og far. Rødhåra, vaken og fredeleg sjarmerte ho oss frå første øyeblikk!

Mairegn

17.mai-helsing frå Asker

Så var tida inne for ei tradisjonell 17.mai-helsing frå Asker. Og syttende mai i år inneheldt alle dei ingredienser som ein slik dag skal ha, og som de stort sett finn avbilda nedafor:


Kjempe-barnetog der alle hadde vore oppe grytidleg for å helsa familien på Skaugum før dei reiste vidare for å vinka frå balkongen på slottet.
Tale/russetale for dagen, nedlegging av krans på minnestøtta over dei falne under krigen, og ved statuen over kong Olav i sentrum.

Mannskoret song og folkedansgruppa dansa. Både folk og dyr var pynta i raudt, kvitt og blått, og kjende nasjonale songar blei songne.

Etter den store fellessamlinga i sentrum, blei det tid for

tradisjonell lunsj hos familien Hagemo

og under over under,

det blei varmt nok til at alle kunne sitja ute, og det var bra, for skaren av gjester blir stadig større. I år var det nærare femti. Og programmet var som alltid. Rikeleg med (medbrakt) mat og song og god stemning. I år var det spesielt mykje Bjørnson.

Men finpynta barn og barnebarn måtte me få kontakt med via Skype. Bedre enn ingenting, og me fekk bekrefta at stemningen var bra både i Mandal og Førde.

Verdig avskjed

Fredag tok vi avskjed med Ingridmosto. Nesten 95 strevsomme år fekk ho her på jorda. Mandag morgon sovna ho stille inn på Lille Tøyen sykehjem der ho hadde opphald i meir enn sju år.
Omtrent dei same som kom for å feira 90-årsdagen på Ekebergrestauranten for fem år sidan, tok no veien over fjellet for å bli med på bisetjinga. Si endelege grav får ho dela med foreldrene heime på kyrkjegarden på Bremnes.

Reiselyst!

No har nok onkel Hans landa på Alicante. Ikkje så verst å kunna dra av stad frå meterhøge snøfonner og tosifra kuldegrader. Etter pinnekjøtmiddag og Northug-gull sov han her i natt og fekk så skyss ned på stasjonen, der han hadde tenkt å ta eit flytog som ikkje kom. Det neste kom på tida, men i Oslotunnellen stod eit tog fullt av passasjerar som hadde stått fast i to timar, og sperra trafikken for andre tog. Han rakk det vel, for me høyrde ingenting, sjølv om me i fellesskap hadde slått mobiltelefonen både av og på fleire gonger som trening. På Gardermoen skulle han møta kamerat Sverre og fire enkjer frå øvre Telemark. 91 og ut på tur, pytt pytt! Den som har helse og mot kjem langt.

Om fjorten dagar kjem du vel innom på heimvegen? Nei, då skulle vegen gå strakt frå Alicante til Føyno der Kjell skulle vera på plass. Cirka eit døger på kontinuerleg reisefot skulle han vel alltid klara! God tur!

Gjenbruk er bra!

Det stod seg eit bryllup, eller rettare to, i 1973. Brudekjolen var ny til det første og kjøpt brukt til det andre eit halvår seinare. Men så blei kjolen pakka ned og lagt på loftet i 30 år nokså omtrent. Men då det første barnebarnet var ventande i Førde blei den gamle brudekjolen frakta i hast til nærmaste sydame her i Asker. Eit gammalt Familien med mønsterark blei lagt fram. Om ho kunne laga ein dåpskjole av denne gamle kjolen? Jo, det kunne ho dersom eg kjøpte brokadestoff og silkebånd! Og huve fekk eg lyst å prøva på sjølv. Og slik fekk brudekjolen eit heilt nytt og meir aktivt liv.

Den starta sitt liv i Stavanger, og dette har sikkert Tove eit bilde av. No er han på veg til Stavanger igjen. Kanskje han blir tatt i bruk for åttende gong?

Marte blir døypt i februar 2005

28.januar er det tre år sidan Isak blei døypt. Gratulerer med dagen, Isak!
Heile Aaslandsfamilien då det var David sin tur til å ta kjolen på seg. Det skjedde 1.juli 2005

Året 2010 starta med at Peter blei boren til dåpen 3.januar

og heldt fram med at det var Rebekka sin tur no på søndag.

Alle ber kjolen med verdighet. Alle er me veldig stolte av og glad i!