Israelsbilder

1. Bebudelseskirken i Nasareth. Omtrent alle bibelske stader der vi kom var det bygd katolske kyrkjer. Dette er den største i Mistøsten med sitjeplass til 5000. Ho er via til jomfru Maria.

2. Genesaretsjøen omtrent på staden for Peters fiskefangst
3. Den andre sida av Genesaretsjøen der vi bada og budde på Ramot kibbutz
4. St. Peters fisk
5. Vi "ligg" til bords i ein beduinleir
6. Frå Holocaustmuseet. Denne vesle guten blei drept i Auschwitz mens foreldre overlevde, og då dei etter krigen tente mange pengar bygde dei dette museet til minne om sonen og dei 6 mill. andre jødane som miste livet. Navn på alle dei jødiske barna blir lest opp kontinuerleg, og det vil ta ca 3,5 år før ein har komme gjennom lista ein gong.
7. Vi kom den veka heile Israel var pynta til Løvhyttefest. På vårt hotell var det lagt palmetak på heile terassen som for anledningen var gjort om til spisesal.
8. Dei første nettene budde vi på det store hotellet vi har bak oss til høgre. Det var her vi hadde "løvhytteterasse".
9. Klagemuren sin mannsavdeling

Ta ein tur til Israel, folkens! Det var ein enormt stor opplevelse som ikkje lar seg gjenskapa på bilder. Det er bibelkunnskap, natur, kultur, politikk, badeferie, handleturar og fellesskap. Mellom anna.

Jerusalem kaller!

Har hatt to fantastiske dager i Jerusalem. Kjem no fra gudsteneste i Golgata-hagen. Prest var Karl Johan som vigde oss, og det var opptil fleire andre fra Melingskretsen der. Elles har nok krigen sett sine spor paa den maaten at det er faa turistar her. Me er einaste gruppe (ca 70 strilar i tillegg til oss) paa hotellet som er nytt og fint og tidleg paa dagen daa me var op Holocaustmuseet (utruleg!) hadde guiden aldri sett saa faa folk. Me har kristne reiseledere, jodisk (svenskfodt) guide og muslimsk arabisk sjaafor. Det siste har vore litt av ein utfordring i dag ettersom ca. 100.000 muslimar feirar slutt paa Ramadam oppe paa Tempelhoyden. Elles er det roleg og fint. I gaar var vi i Kaifas hage og saag forhorsrom der truleg Jesus blei avhoyrt og gjekk opp dei samme trappene som han gjekk. Alt er saa ner og saa konsentrert paa liten plass. I morgon er det Oljeberget og Getsemane. Saa drar vi sorover for aa feira den store orkenfesten. Mykje sang ettersom gruppa har med ein kjempeflink musikklerar fra Frekhaug. Har faatt mange bursdagsmeldingar i dag, saa takk til alle. Kanskje blir det fleire Israelsbloggar, men dette er nok det mest oppdaterte hotellet.
Forresten fekk me oppleva Jerusalem i soloppgang den morgonen me kom hit i sekstida! Ikkje stort sovn, men me held koken.

Damer på by'n

Det er ikkje så ofte eg er med på å feira 91-årsdag, men no i helga kom Magnhild og Bjørg Eli ifrå Bergen for å feira mosto. Så her er me altså på Bølgen & Moi på Høvikodden. Legg merke til dei flotte porsjonane våre, mens mosto nøyer seg med kjøttboller i pasta. Men gravlaks til forrett og sjokolademiks til dessert var heller ikkje å forakta. Etterpå gjekk me heim og kvilte middag før me gjekk over til kaffi og kaker.



På søndag gjorde eg og Magnhild ein tapper innsats for å finna ut kor Guro befinn seg akkurat for øyeblikket. Ikkje før var Guro i Vinje kommen heim før Guro i Bergen la ut på jordomsegling. Dvs. segling er det visst lite med, ettersom det for tida dreier seg om den transsibirske jernbanen. Me fant Irkutsk, Guro, og veit at du no er kommen omtrent til Mongolia. Dersom du kjem til hovudstaden i Mongolia og høyrer nokon snakka norsk, så kan det fort vera ein av barndomskameratane til Agnar og Inge. Jan Tore Foldøy (og kona hans) er stasjonert der som flyver for MAF (misjonsfly). Guro rapporterer på sin blogg, men minuset er at ho reiser med ei engelsk veninne og skriv alt på engelsk. Eg skal no prøva å kommentera på norsk. Dei har tenkt å reisa i eit heilt år med litt veterinærjobbing underveis. Ho skriv om svette forhold og lite vasking på alle på jernbanen, og det tenkte eg på i gårkveld då eg var ute på stavgangstrim med tjue svette damer. På slutten lukta det nok omtrent som i Sibir.
Elles brukte me litt av søndagen til å høyra på små videoopptak. Per Helge spelar påskesalme på glass, Ida Kristin og jentene til Jan Gustav helsar til mosto, og ho les høgt på høstfesten på sykehjemmet. Angra på at eg ikkje hadde med og gjorde eit lite opptak på søndagskvelden då me var på sangkveld på menighetshuset. Gamle salmer, mange flotte stemmer og stor sangglede gjorde det til ein opplevelse!
Elles ventar me kvar dag på Israelsbillettar. Onsdag 4.okt. drar me, så det er rimeleg å tru at neste blogghelsing kjem frå Jerusalem. Det blir spennande!

Dyrsku'rapport

Dette er ei helsing til dei som ikkje kom seg på Dyrsku'n i år. Spesielt gjeld dette Jens og Aud i Luster som me hadde gleda oss til å få med, men no får det bli eit anna år. Då kan kanskje også Agnar og Johanna også bli med. I år såg Agnar seg nødt til å "spise kirsebær med de store" i hovudstaden, mens Johanna tok seg av dei som har det tøft i Farsund. Veldig mange andre var der, både av folk og dyr. Me traff både lensmann og prest, samt biskop og diakon. Gamle kolleger og venner traff me og dertil litt av slekta og opptil fleire ekte bønder! Og kyr! Både ekte og dei i store i plast. Dei siste var det som var uvanleg denne gongen. Elles gjekk alt som det pleidde: Først - og sist- stod Kvitsundrussen og ba om pengar til prosjektet sitt, og det måtte dei jo få. Deretter var det fløytespelarane frå Sør-Amerika. Jammen kjøpte me CD av dei også. Og så var det berre å trava att og fram i godveret.
Og der kom jammen grisebonden frå Bamble. Sigmund og Inger Marit av på vei heim til dyra sine, men dei fekk no fortalt at odelsguten var ventande heim frå misjonering i Thailand til jul. Og det såg dei veldig fram til, Espen! Eg trur nok de får rørte tyttebær til middagen, for dei hadde nokre fine tuer i kikkerten til heimvegen.
Seinare traff me ein ny Bamble-bonde, nemleg odelsguten til Åsland. Han har ikkje dyr på båsen, men held seg med katt og doktorgrad i byen.Eigentleg var det faren og dei to eldste brødrene hans som skulle ha vore der. Lars kunne då, i ein alder av 70, fått truffe den læraren som han hadde i folkeskuleåra på Farsjø. 86 år gamle Einar Lia farta omkring på Dyrsku'en og snakka vel om dei gamle elevane sine og om kor fint det hadde vore å vera ungdomsskulelærar i Skien dit han kom etter Farsjø.

Sommaren med godjenta

Hei Marte!
Farfar og farmor syns det var så flott at me kunne få treffa deg så mange gonger i sommar! Det var fint å plukka blåbær på hytta ikkje sant? No har eg og farfar plukka masse blåbær

slik at du og dei andre kan få syltetøy og dessert dersom de kjem på besøk. Men det er berre om sommaren du kan få "busk" slik som på bildet. Og det er om sommaren du kan dra på padletur og badetur og sykletur og fjelltur. Du var jammen tøff!


Ser du jenta som lurte seg inn i farmor si hytteseng så fort så fort! Dette er nok tidleg om morgonen før du har fått på deg klær.

Og så kom du til Asker og fekk prøva kjelken og posen til dokka som bur på loftet. Litt liten pose, men akkurat plass til Marte sine føter!
Til og med på restaurant med mosto fekk du vera med. Hugsar du mosto og alle dei gamle damene som blei så glad då du kom inn på sjukeheimen og sa hei! Me skal til mosto i morgon og drikka kaffi, men då trur ikkje det blir små jenter der.

Du slapp å ha på deg OL-genseren som farmor hadde strikka. Det var for varmt i sommar, og så vart han jo så stoor! Men når genseren er blitt passe, og det er blitt haust, då kjem babyen og Marte blir storesøster. Eg trur nok pappa må rekka å bli 30 år først. Kanskje kjem farfar og farmor ein tur til Førde for å sjå babybroren eller babysøstera, og kanskje kjem alle i Førde til oss og feirar jul. Det blir kjempebra! Kan du forresten helsa til mamma og pappa og sei takk for dei flotte blomane som blomstermannen kom med i dag?

Bursdagsfeiring i Gabriel Scotts rike

Me var så heldige at me blei inviterte i Terje (Bjelland) sin 60-årsdag. Saman med omtrent 20 andre av familie og vener feira me dagen på Høvag prestegård. Mykje regn siste døgeret hindra oss i å sitja til bords under epletrea i den flotte hagen, sjølv om det eigentleg blei fint ver til sist. Men huset var også flott og gammalt (ca. 115 år?), men pietetsfullt nyoppussa! Her ser me Terje i det fine kjøkkenet i Gabriel Scott sin barndomsheim.
Faren til Gabriel Scott var prest her, akkurat som dottera til Terje er det no. Kathrine tok oss med på omvisning i området og inne i kyrkja. Der måtte ho på med prestekjole slik at me kunne sjå at ho verkeleg var ein skikkeleg prest. Snora blir knytt forsiktig rundt Terje sitt enno ufødde barnebarn.


Me overnatta heime hos Terje og Kirstin i Søgne, og søndags føremiddag blei det tid til ein smak av sein sommar ute på dei sørlandske svaberga i Søgne, før me tok toget(!!) heim til Asker.

Eigen avling

Berre til opplysning: i dag har vi hatt dessert av eigen avling! Like deler rips og solbær blei passe til to. Vi kan dessuten rapportera at vi har like mange stikkelsbær til ein annan dag. To eple (som har falt ned) og ca. 10 plommer. Det er vel ikkje verst til ein begynnelse. Eller ny begynnelse. Vi syns det var trist å sjå den frodige frukt- og bærhagen vår i Kviteseid bli nullstilt. Alt bar rikeleg i vår tid, men no er trea og bærbuskane nede og heile tomta endevendt. Jaja, vi forlet det jo frivillig............

Innflytting i Mandal

Tirsdag morgon kl. 9.00 var me i full gang med å lempa alle sakene til Johanna og Agnar frå flyttebilen og inn i det (nesten heilt) nye huset deira i Mandal. Avbrutt av intense regnbyger, men Agnar og svigermor rakk å hiva seg i flyttebilen attende til Stavanger og få levert den i tide. Agnar rakk også toget tilbake og kom omtrent med dei første verflyktningane. Inge og Kariann og Marte sat under eit tre i parken i Kristiansand i pøsregn og grua seg for å slå opp telt for natta. Dermed havna dei også i Mandal, og det trur eg dei var glad for når dei såg det enorme lyn- og tordenveret som blei den natta. Så fekk dei også bli med i komiteen som skulle montera nye møblar og vaska opp og rydda ut av kartongar. Og sim-sala-bim så var masse kartongar og eit tomt hus blitt til ein heim!

Storfamilien Aasland

For 21.gong samla fire brødre Aasland (nesten) alle sine etterkommarar til ei helg på slektsgarden Åsland i Bamble. Alt var som det skulle vera: Stor feiring av 70-årsdag, 60-årsdag, tre førtiårsdagar, ein tredveåring osv. osv. Bading med eit overhendig regnver og grilling og kubbespel. Nytt av året: Kultur- og natursti, samt vandring til ei nedlagt gruve. Og skrekk og gru: Det året utedoen var borte gjekk kjelda tom, så nærare 30 stod uten vatn og do! Men Forresteren fekk kjøra vassfrakt seint på kveld og tidleg morgon, så tannpuss og kaffivatn blei redda. Overnattingskapasiteten blei i år pressa til ei yttergrense, og når tre nye er på veg inn i familien mens seks ikkje kunne komma i år, så kan det sjå ut til at dette er siste året vi kan møtast på denne måten. Ein flott innsats av Lars og Heidi som har halde huset ope for oss i alle desse åra!

Ferie!

Hittil har vi feriert i utlandet og Vestlandet, til fjells og på vatnet. Bildene er frå gamlebyen i Lübeck og den store nye brua frå Sverige til Danmark.
Det har vore ferien uten internett, men med sandalar og shorts. Kjempefin 60-årsdag i Wendels hage,fantastisk tur til Gaustatoppen med Inge, Kariann og Marte og ditto padletur på Telemarkskanalen med dei samme pluss Per Helge og Elisabeth. No sit eg utfor min gamle arbeidsplass, Kviteseid folkebibliotek og koblar meg til trådlaust nettverk før vi drar til Astrid på Flatin for å få suppe og ein dusj.

Skoklefallshesten og annan kunst

Eg hadde ein rar opplevelse sist laurdag. Arbeidsdelinga på hytta var som på tilsvarande dag i fjor: Knut skulle tøma doen, og eg skulle ta ansvaret for eit besøk på Sommarutstillinga i Seljord. Begge var fornøgde med sitt valg, og eg drog trøstig avgarde på utstilling på Kunstlåven. Det var enorme mengder folk i gatene og butikkane. Men akk - dei skulle ikkje på kunstutstilling! Der var det svææært god plass, knappast fleire enn meg den timen eg var der. Der gjekk eg frå det eine meir uforståelege objektet enn det andre, mens dei 20.000 utanfor skulle på dansebandfestival på Dyrskuplassen. Sitjande åleine under eit tre med kaffe og ei innbunden bok, følte eg meg verkeleg som eitslags kulturelite. Utan den heilt store forståelsen for moderne kunst.
Men Skoklefallshesten til Nils vil eg gjerne sjå! Den store steinhesten hans blei avduka i ei rundkjøring like ved Skoklefall kapell først i juni, og her skal han stå til glede for veifarande på Nesodden. Knut var med på avdukinga, mens eg foreløbig berre har sett bilete og film. Den som ser nøye etter vil oppdaga at den eine skokla har falt!

Cruise på Oslofjorden

Ein snev av sommar og ferieidyll fekk vi på laurdag då vi kasta loss med MS Rigfar (Rigmor gjekk i ferjetrafikk ut til dei utallige badeøyane) for ein heil dag på Oslofjorden. Guiding ut mellom holmar og skjær ein fantastisk flott sommardag. Mange gjekk i land på Oscarsborg og fekk omvisning der, mens me tok ein mellomlanding i Drøbak som er ein idyllisk liten ferieby på andre sida av fjorden. Heimveien gjekk langs Nesoddlandet, og kl 4.15 var me heime i Sandvika by.Kom oss så vidt heim til kvartfinale og ein veldig enkel middag. Det tar på å vera på sjøen heile dagen. Men neste dag lag me ved Vollen og bada og let sol og mygg husera så at det nok er bra at eg skal jobba desse dagane som det skal vera så fint ver. Men som sagt, striskjorte og havrelefse blir det ikkje alltid av det.
Per Helge som går der med sine foreldre og lar seg spandera på, han går ut i Stavanger by to dagar seinare, blar opp den eine millionen etter den andre og kjøper seg leilighet saman med Elisabeth. Eg har lovt å ikkje nevna for ofte at det var eg som leda dei på rett spor! Men eg gler meg til panoramautsikten frå takterrassen ut mot fjorden. Agnar og Johanna er for tida utan fast bopel, men 1.aug, flytter dei inn i eige hus i Mandal. Det må vel bli bra! Håper det blir godt med gjesterom og hjarterom for oss gamle når me legg ut på rundreise.

Midtsommar i byen og på landet

Fantastisk ved Oslofjorden jonsokafta. Kjempever, båtar på sjøen, fint bål og godt lag med Askerseniorar. Kanskje nokon kjenner seg igjen på Strandheim leirstad? Vi blei enige om å møtast igjen der neste jonsok, så det er berre å finna sin plass.....
Laurdag såg me hovudstaden frå oven; dvs Frognerseteren saman med mosto som sette stor pris på å komma ut på tur, eta den berømte eplekaka på Frognerseteren og sjå på eit brurefølgje som også skulle innta maten sin der. Men ho sette også pris på å komma attende til Lille Tøyen sykehjem, for ho kunne ikkje ha det betre nokon stad enn der. Sa ho.
Me var også innom leiligheten hennar i Åsengt. , men her ville ho nok ikkje kjenna seg igjen, for no er det Jorunn og Knut Tore og vesle Johanne som rår (og drikk tran!) her.

Littera-tur til Det blide Sørland

Fire litteraturdamer reiste med bil til Sørlandets hovedstad for å testa ut ferieparadiset til Torun som hadde forberdt det heile perfekt, til og med veret! Me fekk mykje med oss oss på få dagar: Lange måltid utendørs, vandring bl.a. til ei nedlagt gruve i nærområdet og til og med bading tidleg søndag morgon ved bryggja. Før frukost og i kjølig og overskya ver.

Og så var det byen med gatevandring, is og kaffe på (i?) Markens, fiskesuppe på fiskebrygga, men først og fremst ein flott konsert i Domkirken laurdag kveld og Mozarts kroningsmesse søndag formiddag. Meir enn stappfull domkyrkje med 1500 sitjeplassar er det ikkje ofte ein opplever. Kyrkjemusikkfestivalen er vel verdt eit besøk!
Det einaste som fall på steingrunn var mine velmeinte litterære anbefalinger. Akkja, håper det går betre med Thomas Mann etter ferien. Moro var det på Sørlandet, i alle fall!

60-årsfeiring i bøtter og spann

Knut har fylt 60, og det har blitt feira to helgar på rad. Først på Bømlo med barn, svigerbarn og barnebarn, samt ein utvida svigerfamilie. Marte var ivrig deltakar under pakkeopninga, og i det heile tatt sterkt tilstades som hovudperson for minst ni vaksne ei heil helg. Ho hadde ingen grunn til å forstå at det ikkje var ho som var bursdagsbarnet. Knut fekk bøker og musikk og film, men det var Marte som fekk sykkel og tilgang til hest og bil! Me andre fekk god mat og fint ver, og på søndagen var me i samla flokk og såg på Mostraspelet. Det var flott!

Vel heime var det å rydda hus og hage og handla inn til neste kalas. No laurdag var det nemleg stort herreselskap i Gamle Drammenvei. Åtte velvaksne lektorar rundt seksti, tok i tillegg til vertskapet, godt til seg av forrett og hovedrett og dessert, samt kaker og kaffi. Godt at det heile blei avbrutt av åtte roseoverrekkelser og ditto talar med smigrande omtale av bursdagsbarnet. Han seier seg godt fornøgd, både med feiringa og livet generelt. No ser han fram til nye feiringar med slekta på Åsland i juli, og så kanskje ein siste seanse i Jerusalem til hausten!
Eg for min del har brukt dagen i dag på å gjera omtrent akkurat ingenting i tredve varmegrader ute på terrassen, og det syns eg var nydeleg.

Oppussingsprosjektet er over

Det er enno ikkje klart for interiørbilder, ettersom me no, etter to og ein halv månad er tilbake til utgangspunktet: Kor skal møblane stå, og bildene hengja? Innimellom har det vore stor aktivitet med riving av vegger, maling av vegger og tak, samt det store, siste prosjektet som var å få lagt ny parkett på golvet. 1/2 tonn parkett, 0,1 tonn avrettingssmasse, fleire malingboksar og diverse nytt utstyr måtte til. Mange turar fram og attende til Clas Ohlson, ByggMakker og Sem Trelast. Lite blod (derimot store mengder blåmerker!) og få tårer, men mykje svette har gått med. Lite nattevåk, men mykje grubling og spekulering, og studering av brosjyrer og bruksanvisningar i alle vinklar. Det har teke på og kosta oss opp mot 15 kilo i vekttap (delt på to). Innimellom måtte me skaffa oss ny støvsugar, nytt kjøleskap og, pappas store stolthet, ny varmepumpe til oppvarming av stova, som no er blitt større. Me har vore i konfirmasjon og planlagt bursdag, og sånn ein gong i blandt, har me vore på jobb. I morgon reiser me vestover for å feira sekstiårsdag og 25-årsdag og 31-årsdag, og kva me no kan finna på. Så kjem me friske og opplagde attende, klar til å ta fatt på bunken med møbelbrosjyrer og interiørblad. Det blir vel ikkje så stor forandring til det store mannsselskapet neste helg, men no er det i alle fall god plass.

Gupu, regnjakka - og den store verda

Det er første gong på mange år at me ikkje er på Kvitsund på jubileum på Kristi Himmelfartdag. I år blei det Gupu på oss. Gupu er eit gammalt bruk inne i Vestmarka, og her får ein servering i helgane. Ikkje minst har dei ei fortreffeleg sjokoladekake som nok desverre er farleg full av kaloriar. Ofte rekk køane til langt ut på tunet. Til Gupu kjem me når me kjører bil i fem minuttar og så går ein times tid innover. Men det er også andre turvegar dit, frå ulike delar av Asker og Bærum. No har det regna mykje og i mange dagar, så me putta regntøy i sekken sjølv om det var opphald i dag. Regnjakken eg fann var fin og ny og slett ikkje min, så eg sende ei melding til to svigerdøtre og til Randi Hernes. Kanskje nokon sakna jakken sin? Så drog me langt inn i skogen der det ikkje var så mange i dag. Men til sjokoladekaka på Gupu tikka meldingane inn: Først regnversrapport frå Indre Sogn på eit dertil passande sognamaol, deretter på rogalandsdialekt, men sendt frå Trondheim. Like bak kom melding frå Randi, ikkje frå nabolaget slik eg trudde, men sendt frå Houston, der ho jobba ved datamaskinen i 30 varmegrader! Den vide verda inn i stovene på Gupu. Men jakka ville ingen vedkjenna seg. Då me skulle til å gå kom det to professorar inn døra. Den eine var den 94 år gamle filosofen og fjellklatraren Arne Næss. Me har sett han som sprekingen mot Mount Everest, men no strevde han med å komma inn dørane. Den motoriserte trehjulssykkelen stod utanfor, og ved si side hadde han fysikkprofessor Øyvind Grønn som Knut har stor sans for. Regnver blei det lite av, heldigvis, men me måtte forsera ein del mindre innsjøar for å komma oss velberga heim, denne gongen ein liten omveg. Det er elles ei flott tid å gå ute i skogen på. Både fuglar og blomar og folk til fots, på sykkel, med barnevogn eller til hest, lyste opp mellom trea.

PS! Vel heimkommen melder Per Helge at det antakeleg er hans regnjakke!

Om å bli invitert - og takke ja!

Det er fint å bli invitert! For fire år sidan var vi heilt nye i Asker og var svært glad for å få ein invitasjon til 17.mai-lunsj hos familien Hagemo. I dag har vi vore der for femte gong, og det er ein hyggeleg tradisjon. Mykje god mat (spleis), lystig og nasjonal sang, og ikkje minst mange koselege folk omtrent (svært omtrent) på vår alder. I dag blei det for første gong innever, men det blei sikkert plass til førti rundt borda. Eg var så heldig å få havna inne i ein bokkrok, saman med to andre bibliotekarar. Det er ikkje ofte.
Men me har fått andre invitasjoner denne våren: Konfirmasjonen til Ida Kristin var me med og feira med brask og bram sist søndag. Her ein dag dumpa det ned ein koseleg liten konvolutt i posten. Åsa skulle feira sin 60-årsdag med stort hageselskap i juli, og me er inviterte. Me vil gjerne komma, Åsa, og jentene dine skal få beskjed. Smart å ordna seg med arrangementskomite! Den årvisse invitasjonen til jubileumsfest på Kvisund har me også liggjande. Men i år kan det henda at me lar den liggja til fordel for eit større oppussingsprosjekt her i huset. Godt me ikkje skulle ha gjester i dag. Likevel - hipp hurra for 17.mai!

Fest i vest! Ida Kristin sin store dag.

Den gamle og den nye tid

Tida går fort. I veka som gjekk har hundreåra rulla forbi, og då syns eg tida går ekstra fort. På "bildet" her (laga av svoger Harald) ser vi to små morlause jenter som ein dag på slutten av 17.hundretalet står på kaien i Foldrøyhamn og ventar på at faren skal komma til lands med ei stemor. Ho skulle seinare bli mi tipp-tipp-oldemor og er sentral i den jobben eg ein gong gjorde for å finna ut av formødrene mine. Men her om dagen fekk eg eit brev der ein mann jaktar på sine formødre, og han lurer på kva eg veit om mor til dei to jentene! Det var ikkje stort, men eg trur nok han finn ut av det.

Mandag blei eg ført direkte inn i 1800-talet ved hjelp av Les Misebles. Det var elevar på KG som hadde ein strålande forestilling i Filadelfia. Det er utruleg kva amatørar kan få til! Dei eg omgås til dagleg har det meste av sitt liv i det førre hundreåret, så det kjenner eg vel best. Men her ein av dei fine ettermiddagane denne veka hadde eg min første ettermiddagslur på terassen etter å ha teke ein runde for å sjå alt som stakk fram til nytt liv etter denne lange og snørike vinteren. Sitjande i halvdøs var det eg såg den nye tid: Ut av sokkeletasjen i huset rett i mot myldra det av nybakte mødre og barnevogner! Sist sommar, før alle forsvant inn til den lange vinteren, så hadde eg observert at det måtte bu eit ung par der. Dei sat ofte ute, og rett mot oss. Så i løpet av vinteren var dei altså blitt tre. Så fekk vi også kanskje svar på kvifor det har vore så mykje fullt lys der om natta i det siste. Det er mangt som viser seg når våren kjem!

Påskeslutt

Agnar har alt lagt ut bilde frå påskenaturen i Åsgrend og Kviteseid, så eg får konsentrera meg om innelivet. Eg er godt fornøgd når alle tre sønene kjem for å feira påske i ei lita hytte uten straum og vatn. To svigerdøtre og ei canada-veninne. Kariann og Marte heldt seg i Førde, så dei sakna me, men elles var det folk nok! Eg og Knut var på hytta i heile ni dagar, mens dei andre kom og reiste. Programmet var tradisjonelt og godt: Litt skiturar, litt gåturar, litt kaffebesøk og litt kyrkjegang. Tradisjonen tru var Agnar og Knut med og song med Kviteseid kyrkjekor frå galleriet i Kviteseid kyrkje første påskedag. Etter messa var det kaldt regn, men det hindra ikkje folk i å bli ståande og drøsa på kyrkjetrappa. Mykje godt kjendsfolk for gammal og ung. Innimellom var det gråver og matlaging og oppvask. Johanna kom med ny påskeduk til spisebordet og ei aldeles nytova høne til påskeegga! Per Helge og Elisabeth tok seg på tak og desiferte bestemor sitt gamle vaffeljern før det blei teke i bruk til vaffelsteiking. Dei smakte rektig godt, så det blir nok gjort fleire gonger. Morsomt også at Per Helge klarte å spela ein påskesalme på på meir eller mindre fylte saftglass!Knut briljerte med sitt nye steiketermometer som blei bruka til å sjekka både varme og kalde temperaturer, bl. a. då han grilla eplekake! Inge disponerte annekset der han sov i ny seng, men i kald temeratur. Brødrene hans takla ikkje kulden så godt. Og Jen frå Calgary såg med store augo på alt dette som skulle vera Norge! Alt i alt hadde me det bra.
Men håpet om vår i Asker då me kom attende blei ikkje akkurat innfridd. Aldeles uten håp er det likevel ikkje, for slik såg det ut ved inngangsdøra 17.april:
Kanskje ikkje heilt lett å få auga på gule og lilla krokus, men dei er der!

Bok-kaffe på Tranby

Det hender ein må stilla seg lagleg for hogg i embeds medfør, og når utlånet av vaksen skjønnlitteratur går nedover, så må me prøva å foreta oss eit eller anna. Så i dag hadde me invitert til eit såkalla "lågterskel-tilbod" på biblioteket på Tranby; nemleg bok-kaffe kl. 11.00. Litt prat om bøker ved tre utvalde (eg var ei av dei), og sidan kaffe og drøs. Det mest spennande når ein startar opp noko nytt, er om nokon har oppfatta at dette er aktuelt for dei. Det var faktisk to andre ting på gang akkurat samtidig på Tranby, og så mange er det ikkje som kan komma frå midt på blanke formiddagen. Men me blei 13 med stort og smått. Og folket koste seg! I tillegg til mine bokpresentasjonar av dei kanadiske forfattarane Margareth Atwood og Alice Munro, så fekk me høyra om bøkene til den jødisk-amerikanske forfattaren Chaim Potok, og om bøker frå Afganistan (Drageløperen av Khaled Hosseini og Der Gud gråter av Siba Shakib). Sjokoladekaka som blei til rest etter at komfirmantane i Asker hadde fått sitt som takk for vel utført fasteaksjon i går, den gjekk ned på høykant på Tranby. Alle ville gjerne komma igjen, og vi har alt fått frivillige til neste månads bokpresentasjon. Så forhåpentlegvis er bok-kaffen kommen for å bli.
Har andre gode forslag til å få opp interessa for skjønnlitteraturfor vaksne (minus krim, for den går av seg sjølv!) , så legg gjerne inn ein kommentar!